Zmierz wnękę i warunki montażu
Nie opieraj projektu na pojedynczym pomiarze szerokości i wysokości. Zmierz wnękę przy podłodze, wyżej oraz przy suficie. Sprawdź głębokość przy obu bokach, pion ścian i poziom podłogi. Zanotuj różnice, ponieważ zabudowa musi zmieścić się w rzeczywistym otworze, a nie tylko w jego najkorzystniejszym przekroju.
Uwzględnij listwy przypodłogowe, gniazda, przewody, parapety i inne przeszkody. Sprawdź, czy drzwi szafy mogą się otworzyć i czy szuflada wysunie się po zamontowaniu frontu. W przypadku drzwi przesuwnych potrzebujesz miejsca na wybrany system oraz dostępu do wnętrza po rozsunięciu skrzydeł.
- Zapisz kierunek każdego wymiaru i miejsce jego pomiaru.
- Zaznacz nierówności wymagające blendy, podkładek albo dopasowania przy montażu.
- Sprawdź drogę wniesienia elementów oraz przestrzeń do składania korpusów.
- Ustal, czy szafa będzie składana pionowo, czy podnoszona po złożeniu.
Zdjęcie pomaga odtworzyć sytuację, ale nie zastępuje wymiarowanego szkicu. Przed rozpoczęciem obliczeń rozdziel w notatkach wymiary pomieszczenia i planowanego mebla.
Oddziel gabaryt szafy od wymiaru wnęki
Dla zabudowy 2400 x 2600 x 600 mm przyjmujemy kolejno szerokość, wysokość i głębokość całego mebla. Są to dane do projektu, a nie gotowe wymiary boków, wieńców i półek. Jeśli taki wymiar ma sama wnęka, najpierw trzeba wyznaczyć przestrzeń na montaż, nierówności i wykończenie przy ścianach.
Określ, co obejmuje głębokość. Może oznaczać gabaryt z frontem albo sam korpus, zależnie od przyjętej dokumentacji. W projekcie nie można używać obu znaczeń zamiennie. Miejsce zajęte przez plecy, front i system przesuwny wpływa na użyteczną głębokość wnętrza.
Podobnie wysokość całej szafy nie musi być wysokością boku. Cokół, nóżki, wieniec i sposób poziomowania zmieniają zależności między elementami. Potrzebne luzy ustal według technologii montażu, zamiast odejmować stały zapas od każdego zlecenia.
W Heble wymiary wprowadzasz do wybranego typu korpusu. Program do projektowania szafek pomaga przejść od parametrów do elementów, ale poprawność założeń dotyczących pomieszczenia i montażu pozostaje po stronie projektującego.
Zaplanuj konstrukcję i wnętrze
Zdecyduj, czy zabudowa składa się z niezależnych korpusów, czy ma wspólne przegrody i wieńce. Ten wybór zmienia liczbę boków, sposób składania, zużycie płyty i układ mocowań. Nie dziel całej szerokości równo bez uwzględnienia grubości przegród, frontów i sposobu dostępu do wnętrza.
Rozmieść strefy przechowywania według przeznaczenia. Ubrania na drążku potrzebują innej przestrzeni niż półki, szuflady i schowek pod sufitem. Przy drzwiach przesuwnych zweryfikuj, czy skrzydło nie zasłoni szuflady lub prowadnicy. Przy drzwiach rozwieranych sprawdź kolizję z sąsiednią ścianą.
Przyjmując płytę 18 mm, uwzględnij jej grubość w świetle każdej komory. Półka umieszczona między bokami ma inną szerokość niż wieniec nakładany na boki. Sposób zamocowania pleców również wpływa na konstrukcję i wymiary.
Rozpiętość półek, obciążenie i mocowanie mebla wymagają oceny technicznej. Samo uzyskanie listy elementów nie potwierdza nośności ani bezpieczeństwa zabudowy. Nietypowe detale trzeba opracować osobno, jeśli wykraczają poza obsługiwany korpus parametryczny.
Wyprowadź formatki z konstrukcji
Lista formatek powstaje dopiero po ustaleniu połączeń i podziału wnętrza. Nazwij elementy tak, aby można je było przypisać do konkretnego korpusu. Boki, wieńce, przegrody i półki muszą mieć określone wymiary, liczbę sztuk, materiał, kierunek słojów i krawędzie do oklejenia.
Nie przepisuj szerokości całej szafy jako długości każdej półki. Wymiar między bokami wynika z szerokości korpusu pomniejszonej o elementy konstrukcyjne oraz luz wymagany dla danego połączenia. Zależność będzie inna przy wspólnej przegrodzie niż przy sąsiadujących pełnych korpusach.
| Element | Co ustalić przed cięciem |
|---|---|
| Bok | Wysokość korpusu, głębokość i sposób podparcia |
| Wieniec | Położenie między bokami lub na bokach |
| Półka | Światło komory, podparcie i luz montażowy |
| Przegroda | Połączenie z wieńcami i podział wnętrza |
| Plecy | Materiał i sposób osadzenia |
| Front | System otwierania, szczeliny i wymagania okuć |
Po zmianie konstrukcji przelicz całą listę. Przed zamówieniem sprawdź nie tylko sumę elementów, lecz także zgodność nazw i wymiarów z rysunkiem. Heble pozwala wyeksportować formatki do CSV i PDF zgodnie z zakresem planu.
Oznacz krawędzie i policz okleinę
Okleinowanie opisuj dla konkretnej krawędzi, nie tylko dla całej formatki. Krawędź widoczna, stykająca się z innym elementem i schowana przy plecach mogą wymagać innego wykończenia. Oznaczenie powinno być jednoznaczne również dla osoby, która nie wykonywała projektu.
Heble obsługuje okleinę 0,8 mm i 2 mm. Wybór zależy od materiału, wyglądu i wymagań elementu. Sprawdź, czy przekazywany wymiar oznacza gotowy element po oklejeniu, czy format do cięcia. Uzgodnij tę zasadę z hurtownią lub własną okleiniarnią, ponieważ grubość obrzeża wpływa na wymiar końcowy.
Zużycie okleiny wynika z długości oznaczonych krawędzi pomnożonych przez liczbę sztuk. Rozdziel zestawienie według rodzaju i grubości okleiny. Zapas technologiczny ustal zgodnie z procesem wykonawcy, zamiast traktować sumę długości jako gotowe zamówienie bez korekty.
Zwróć uwagę na orientację elementu. Zamiana długości z szerokością może pozostawić prawidłową powierzchnię formatki, ale przenieść okleinę na niewłaściwy bok. Dlatego oznaczenia krawędzi kontroluj razem z kierunkiem słojów.
Ułóż rozkrój z rzeczywistym rzazem
Gotowe formatki podziel według materiału i grubości. Do rozkroju wprowadź rzeczywisty format arkusza, rzaz piły i ograniczenia obrotu. Dla płyty o kierunkowym dekorze nie można swobodnie obracać elementu tylko dlatego, że poprawia to wykorzystanie powierzchni.
Heble układa rozkrój gilotynowy na arkuszach 2800 x 2070 mm i innych zadanych formatach. Taki rozkrój powinien odpowiadać sposobowi cięcia w warsztacie. Sprawdź również stan krawędzi arkusza i wymagania wykonawcy dotyczące przygotowania materiału.
Nie wyznaczaj liczby arkuszy wyłącznie z sumy powierzchni. Długi bok szafy może nie zmieścić się w pozostałej przestrzeni, mimo że łączna powierzchnia odpadu wydaje się wystarczająca. Dla zabudowy 2400 x 2600 x 600 mm wynik zależy od podziału na korpusy, półek, frontów i dekorów.
Program do rozkroju płyt meblowych pokazuje rozmieszczenie elementów. Przejrzyj każdy arkusz, oznaczenia i kolejność możliwych cięć. W planie Pracownia oraz Zakład możesz wykorzystać magazyn resztek, jeśli ich wymiary i materiał pasują do projektu.
Zamień zestawienie w ofertę dla klienta
Wycenę zacznij od materiału wynikającego z projektu i rozkroju. Uwzględnij płyty, okleinę i okucia, a następnie koszty operacji potrzebnych do wykonania zabudowy. Sama powierzchnia korpusów nie opisuje całego kosztu zlecenia.
Oddziel materiał od robocizny, transportu i montażu. Ustal sposób rozliczenia odpadu oraz elementów wykonywanych przez podwykonawcę. Marża powinna być policzona świadomie, z rozróżnieniem od narzutu na koszt. Nie przyjmuj ceny końcowej bez sprawdzenia, co obejmuje.
Program do wyceny mebli łączy koszt materiałów z marżą i wyceną PDF. Przed wysłaniem oferty porównaj ją z zakresem prac i ustaleniami z klientem. Przed produkcją ponownie sprawdź pomiar, konstrukcję, formatki, krawędzie oraz zgodność eksportu z technologią warsztatu.