program do wyceny mebli kuchennych z płytą i marżą

Kuchnia różni się od szafy tym, że ma dużo powtarzalnych korpusów o różnej szerokości i dużo okuć. Błąd w liczbie zawiasów albo prowadnic pojedynczej szafki jest mały, ale przy dwudziestu szafkach przesuwa wycenę o realne pieniądze.

Pierwsza to odpad płyty. Szafki kuchenne mają różne szerokości, więc formatki nie układają się równo na arkuszu, a zużycie bywa większe niż suma powierzchni elementów. Rozkrój pokazuje rzeczywistą liczbę arkuszy, więc zamawiasz tyle, ile potrzeba, i wyceniasz tyle, ile zużyjesz.

Druga to okleina. Przy kuchni krawędzi jest bardzo dużo, a część wymaga okleiny 2 mm na frontach i widocznych bokach. Zaniżona wycena okleiny wychodzi dopiero przy okleiniarce, kiedy oferta jest już podpisana.

Trzecia to okucia. Prowadnice, zawiasy z domykiem i podnośniki górnych szafek to często największa pozycja po płycie. Jeśli bierzesz je z pamięci, a ceny w hurtowni się zmieniły, tracisz marżę na całej kuchni.

Czwarta to zmiany po akceptacji oferty. Klient przesuwa lodówkę, zmienia szerokość szafki zlewozmywakowej albo dodaje szufladę. Gdy wycena jest osobnym arkuszem, poprawka oznacza ręczne przeliczanie. W programie zmieniasz wymiar i widzisz nową cenę, którą możesz przekazać klientowi od razu.

Kosztorys opiera się na liście formatek, dlatego warto znać cały tor pracy. Szafki kuchenne rozpisujesz w programie do rozpisywania mebli, układasz na arkuszach w programie do rozkroju płyt meblowych, a ogólny opis kalkulacji masz na stronie programu do wyceny mebli. Samą konstrukcję kuchni opisuje strona o programie do projektowania kuchni.

Wynik jest narzędziem pomocniczym. Przed złożeniem oferty porównaj ceny materiałów i okuć z aktualnymi cenami swojego dostawcy, a konstrukcję z własnymi zasadami wykonania.